นายสิทธิชัย's profile >"0"< DANG>"0"< ...PhotosBlogNetwork Tools Help

Windows Media Player

>"0"< DANG>"0"<

There are no photo albums.
October 30

ก็แค่คนอื่น

เคยถามตัวเองหลายครั้งว่าที่เราต้องมาทะเลาะกันเพราะใคร

ทำไมเราต้องทะเลาะกัน  ก็ในเมื่อขณะนี้ตอนนี้เราตกลงที่จะเป็นแฟนกัน

คำว่ารักที่เอ่ย  คือความรู้สึกที่ออกมาจากใจ  ณ  ตอนนั้น   และในตอนนี้ล่ะ

เราไม่รักกันเหมือนอย่างที่เคยแล้วใช่ไหม  เราถึงได้มาทะเลาะกันอย่างนี้

เรื่องที่เราไม่เข้าใจกัน  ก็เป็นเรื่องของคนอื่น  คนที่สาม  คนที่เรารู้จักแต่ทำไมเราต้องทะเลาะกันให้เขารับรู้เรื่องของเรา

รักคือรัก  สัญญาคือสัญญา  รักแล้วก็รักเลย  คนอื่นก็เพื่อนคุยเวลาที่เหงา  ส่วนแฟนเป็นคนที่เราแคร์ที่สุด

เพราะวันข้างหน้าอนาคตของเราเราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันทุกวัน  แต่เพื่อนนานๆเจอกันที 

เพราะฉะนั้นอะไรที่มันเกิดขึ้นนั่นมันไม่ใช่อย่างที่ เราต้องการให้มันเกิด

เวลาทะเลาะกันทีไร  ต้องจบลงที่การขอเลิกกันทุกครั้ง  เลิกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แต่ก็ไม่เลิกสักที  เพราะอะไร  รู้ไหมความผูกพันธ์ที่มากกว่าคำว่ารัก  มากกว่าคำว่าห่วงใย  มากกกว่าที่เพื่อนจะให้ได้

เราสามารถสัมผัสได้จากแฟนของเราเอง  ความรู้สึกของคนที่เรารักสำคัญมากที่สุด  คนอื่นพูดอะไร  ทำไมเราต้องไปสนใจ

ก็ในเมื่อทุกวันนี้ความรักที่มอบให้ ไม่เคยน้อยลงสักนิด  มีแต่มากขึ้น  มากขึ้น  ตลอดเวลา

คนที่ไม่ดีกับเรา คนที่คอยหาเรื่องมาสร้างความบั่นทอนความรักระหว่างเรา  นั่นคือบททดสอบของคำว่ารัก

ที่สร้างมาทดสอบความรักที่มั่นคงระหว่างเรา  หากเราอ่อนแอเขาก็ชนะ  หากเราเข้มแข็งมาก และมีความรักที่มากๆๆๆต่อกัน

เชื่อได้เลยว่าจะไม่มีอุปสรรคใดๆ  มาบั่นทอนจิตใจของเราได้  วันนี้เรายังคงมีเรา  มีกันและกันที่นั่งอยู่เคียงข้าง

มีความรักและความหวังดีต่อกัน  มีความรู้สึกที่มากกว่าคำว่ารักให้กันทุกลมหายใจ

ทำไมเราต้องมาทะเลาะกัน  เพราะคนอื่น  คนอื่นก็คือคนอื่น

ไม่สำคัญเท่าคนนี้คนที่ฉันรักมากที่สุดในตอนนี้

ก็คือเธอนั่นแหละ

GUY + DANG

 
September 25

แล้วเจอกัน

คิดถึงมาก  อยากไปหา
ปิดเทอมก่อนแล้วกัน  คงได้ไปประจวบ
สอบทีไร  ไมเกรนขึ้นทุกที  
เมื่อวานก่อนไปเอายากับอ้วน ยาแรงมาก
กินแล้วแทบแย่   ลุกไม่ไหว  เกือบไม่ได้ไปสอบ
ดี  ดี  ที่ไอ้ท๊อฟฟี่  มันโทรมา   บอกว่าวันนี้ขอติดรถไปด้วย
สอบเสร็จเจอกันที่ประจวบ  รักหมูตอนมาก
แอบมาเขียนที่  BLOG  อ้วนคงไม่ว่านะ
ก็คนมันคิดถึงนี่หน่า 
August 24

แซปเปอร์

 
 

แซปเปอร์

                แซปเปอร์ เป็นทหารที่ได้รับการฝึกมาเฉพาะทางในการแทรกซึมเข้าไปในฐานของข้าศึก โดยใช้เวลาในการฝึกฝนเป็นระยะเวลานานหลายวัน เพื่อในการค้นหาและปลดอาวุธยุทโธปกรณ์ที่สำคัญ เช่น เข้าไปทำลายฐานที่มั่นปืนใหญ่ อาวุธนำวิธี ซึ่งสามารถทำลายทหารราบได้จำนวนมาก ๆ หรือแม้กระทั่งเครียทางให้กับทหารราบก่อนเข้าตีฐานที่มั่นของข้าศึก เช่น พลุสดุด กับระเบิด ทุ่นระเบิดสังหารบุคคล โดยแซปเปอร์จะทำการฝึกเกี่ยวกับยุทธวิธีในการเข้าตีกองรักษาด่านรบฐานยิงและพื้นที่รวมพล ฝึกการใช้อาวุธนานาชนิด ฝึกการใช้ระเบิดแสวงเครื่อง

                ความสำเร็จของการปฏิบัติการในภารกิจของแซปเปอร์ ขึ้นอยู่กับการลาดตระเวนหาข่าวเป็นหลัก เมื่อได้รับมอบภารกิจแล้วแซปเปอร์จะใช้เวลาประมาณเจ็ดวันในการลาดตระเวนทีหมายเข้าตีและวิเคราะห์การวางกำลังป้องกันของฝ่ายข้าศึกอย่างรอบครอบ ต้องรู้ที่ตั้งที่แน่นอน เช่น ที่บังคับการ ที่มั่นหลุมบุคคล หลุมวางอาวุธหลัก ศูนย์อำนวยการยิง และเครื่องกีดขวาง ต้องตรวจการณ์ต่อที่หมายในการเข้าตี เพื่อให้รู้ที่ตั้งของที่เฝ้าฟังเวลาที่ฝ่ายตรงข้ามเริ่มลาดตระเวณแล้วจึงวางแผนอย่างรอบคอบ มีการซักซ้อมการปฏิบัติ

                การจัดชุดปฏิบัติการแซปเปอร์ ปัจจัยสำคัญคือการจู่โจมเป้าหมายด้วยความเงียบและว่องไว การจัดกำลังอาจจัด จำนวน ๑๐ คน หรือ หนึ่งหมวดปืนเล็ก หากจัดมากเกินไปทำให้กำลังอุ้ยอ้ายจะเคลื่อนไหวช้า ทั้งนี้ต้องขึ้นอยู่กับภารกิจ

                ผลงานการปฏิบัติการ ในปี ๒๕๑๒ ที่เวียตนาม สามารถเข้าตีฐานนาวิกยธินอเมริกา ซึ่งมีการวางกับดักไว้เป็นอย่างดี โดยกับทีวางไว้ไม่ทำงานเลย

                แซปเปอร์มักจะเริ่มเข้าตีฐานที่มั่นด้วยการยิงเครื่องยิงลูกระเบิด และจะโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรง เมื่อใช้ ค แล้วจะใช้ จรวดอาร์พีจี ถล่ม เพื่อให้ฝ่ายตรงข้าเสียหายแล้วจะรีบถอนตัวออกด้วยความรวดเร็ว

                 แค่นี้ก่อน......วันหลังจะมาเล่าต่อ

 

 

August 04

นักเรียนนายสิบ.... ครั้งหนึ่งในชีวิต

 
 
 
บนเส้นทางเต็มไปด้วยภยันตราย อุปสรรคนานา มีดงหนามไว้คอยท่า
มีผืนป่าให้ พวกเราผจญ  ท่ามกลางความทุรกันดารและ ความหนาวเหน็บ
ที่นั้นยังเต็มไปด้วยกับระเบิด และห่ากระสุนที่คอยไว้เตรียมต้อนรับพวกเราเสมอ
แม้ว่าบนหัวจะมีหมวกเหล็กอันแสนหนักอึ้ง มีเอ็มสิบหกเป็นเพื่อนคู่กาย
 แผ่นหลังเต็มไปด้วยเสบียงและกระสุน และเท้าอัดแน่นในคอมแบท
 แต่ภารกิจของเรา ทหารราบ ยังคงก้าวต่อไปข้างหน้าด้วยความมุ่งมั่น
นั่นคือความภูมิใจของเราทหาร(นักเรียนนายสิบ)
 
                                                   กาพย์

                        รถไฟไวว่องวิ่ง                        รวดเร็วจริงวิ่งโทงโทง

            ตีห้ายันห้าโมง                                     ทุกพฤหัสอัดกันไป                              ฯ

                        รถเมล์เร่รับคน                         วิ่งวุ่นวนดูขวักไขว่

            ร้อยโทโชเฟ่อร์ไซร้                              ดาวระยับจับผงคลี                              ฯ

                        รถบัสซัดร้อยกว่า                     มีฉายาไอ้ตีนผี

            เทกระจาดเพชรบูรี                               เจ็บกันยับนับไม่ทัน                             ฯ

                        รถจี๊ปเห็นรีบเร่ง                       ควบปุเลงเก่งฉกรรจ์

            คุณนายยืดคอชัน                                 เห็นแล้วชวนให้ใจหาย                         ฯ

                        รถเครื่องเรื่องหนวกหู                แล่นลงคูดูน่าตาย

            หน้าแหกปากแหกคล้าย                        พญาครุฑสุดตาชม                              ฯ

                        จักรยานต้านลมเหลิง                รถดับเพลิงงามสวยสม

            ไฟไหม้ได้แรงลม                                น้ำน้อยไปไฟไม่ดับ                             ฯ

                        รถเข็นเย็นใจเรียม                    คลานต้วมเตี้ยมเรียมแทบหลับ

            ร้านค้าว่ากันยับ                                    เสียงบ่นอู้ โอ้สวรรค์ (เมืองปราณ)       ฯ